Πέρασε πολύς καιρός από τότε που έπαιζα με τους παππούδες μου το παιχνίδι "πετάει ο γάιδαρος?" Φυσικά τότε δεν μπορούσα να αντιληφθώ ότι όλα είναι σχετικά , ότι αυτά που ταυτόχρονα "είναι" μπορεί και να μην "είναι" και ο γάιδαρος ενώ δεν έχει φτερά, τελικά μπορεί και πετάει. Αγνοούσα επίσης την δύναμη της ανθρώπινης επέμβασης. Ο γάιδαρος της φωτογραφίας είναι στον αέρα και βρίσκεται εκεί από μια δύναμη που του ασκήθηκε. Είναι το βάρος των πολλών φορτίων που έβαλε στο καρότσι ένας άνθρωπος που είτε δεν ήξερε καλή φυσική και μαθηματικά , είτε ήταν τόσο απελπισμένος ώστε να προσπαθήσει να χωρέσει όλα τα πακέτα σε ένα μόνο καρότσι που θα το σέρνει ένας μόνο γάιδαρος. Ένας περαστικός περπατάει με τα χέρια σταυρωμένα και χωρίς να δείχνει ότι θέλει να βοηθήσει. Ο δράστης μάλλον φαίνεται να απορεί δεν περίμενε να γίνει αυτό που έγινε.
Αυτό το υπομονετικό ζώο που έπαιξε τεράστιο ρόλο στην ιστορική εξέλιξη του ανθρώπου, από την εξημέρωση του και μετά , αφού μπορεί μέσω αυτού να μεταφέρεται ο ίδιος και τα υπάρχοντα του , είναι στον αέρα στάσιμο , χωρίς να μπορεί να κινηθεί στην πορεία που του ορίστηκε. Ένα κομμάτι της ιστορίας του ανθρώπου αιωρείται.
Αυτή η ακινησία θα μπορούσε να συμβολίσει τα αδιέξοδα που φτάνουν οι ανθρώπινες κοινωνίες σε κάποιες φάσεις της ιστορικής τους εξέλιξης. Αυτά τα αδιέξοδα που είναι απόρροια πολλών εσφαλμένων αποφάσεων και ενός στείρου συγκεντρωτισμού . Ο γάιδαρος περιμένει χωρίς να αντιδρά , να τον κατεβάσουν ή να κοπούν τα δεσμά του λόγω φθοράς και να πέσει έστω και κάπως άγαρμπα, φορτισμένος δυναμικά από την μηχανική ενέργεια που τον έφερε σε αυτή την κατάσταση. Έτσι περιμένει και η ιστορία της ανθρώπινης ύπαρξης κάθε φόρα που περιέρχεται σε αδιέξοδα την δραστική δύναμη που θα την βγάλει από αυτά. Η κίνηση του γαϊδάρου πριν βρεθεί στον αέρα συμβολίζει την εξέλιξη της ιστορίας του ανθρώπου. Η αδυναμία κίνησης προς τα μπροστά συμβολίζει τα αδιέξοδα , σε κάποιες φάσεις της. Η προκαθορισμένη πορεία του θα μπορούσε να είναι ο δήθεν μονόδρομος που επιβάλλεται . Ο δράστης συμβολίζει τους ανθρώπους που παίρνουν σημαντικές αποφάσεις για την ιστορία της ανθρωπότητας. Ο περαστικός μου θυμίζει μια μερίδα ανθρώπων που αποφεύγει να πάρει μέρος στην ιστορία ίσως γιατί έχει δεμένα χέρια , ίσως γιατί είναι αδιάφορος , ίσως γιατί δεν είναι αρκετά δυνατός για να βοηθήσει. Ο τροχός από το καρότσι συμβολίζει την ανθρώπινη δημιουργικότητα τα πόδια του γαϊδάρου την ελευθερία της κίνησης και την δυνατότητα αλλαγής κατεύθυνσης, αν και η λειτουργικότητα τους εξαρτάται από το βάρος του φορτίου. Τα δεσμά που συνδέουν το καρότσι με το ζώο είναι οι θεσμοί που επιβλήθηκαν από αυτούς που αποφασίζουν , τα φορτία είναι οι αποφάσεις τους και το καρότσι ο κίνδυνος συγκεντρωτισμού.
Δεν ξέρω πόσο χρόνο μπορεί να στάθηκε εκεί ο γάιδαρος,oύτε τον τρόπο με τον οποίο κατέβηκε από κει. Δεν ξέρω αν τον κατέβασε αυτός που τον ανέβασε , αν τον κατέβασαν οι περαστικοί ή αν έμεινε τόσο χρόνο εκεί μέχρι να σπάσουν τα δεσμά του από υλική φθορά , κινδυνεύοντας να πεθάνει. Θα ήθελα προσωπικά να τον κατέβαζε ένας οι περισσότεροι περαστικοί και όχι ο ανεύθυνος ή αμαθής ιδιοκτήτης . Με ποιον τρόπο? Θα μπορούσαν να βγάζουν ένα ένα τα φορτία μέχρι να ξανακατέβει ομαλά ή θα μπορούσαν να κόψουν τα δεσμά του και να πέσει απότομα με κίνδυνο να τραυματιστεί . Η μετέπειτα ιστορία του στην πρώτη περίπτωση που έχει ακόμα το καρότσι δεμένο πάνω του , ίσως να ήταν η εκ νέου συγκέντρωση φορτίου ενώ στην δεύτερη περίπτωση που έχουν κοπεί τα δεσμά του ίσως να ήταν ο κίνδυνος να ιππευθεί. Ο γάιδαρος θα γλιτώσει από τον άνθρωπο όταν πια ο άνθρωπος δεν θα έχει ανάγκη την εργασία του , ο άνθρωπος θα γλιτώσει από τον άνθρωπο όταν γίνει μαζική η συμμετοχή στις αποφάσεις που είναι σημαντικές για την ιστορική του εξέλιξη, όταν εξαλειφθεί ο κίνδυνος συγκεντρωτισμού όταν οι θεσμοί αποκοπούν από κάποιον κεντρικό έλεγχο , ομαλά ή απότομα. Είναι πολύ σπουδαία υπόθεση η ιστορία της ανθρωπότητας να εξελιχθεί χωρίς εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο. Πρέπει να διαλέξουμε τρόπο δράσης σε ένα πιθανό αδιέξοδο και να πετύχουμε, πριν πεθάνει ο γάιδαρος....
Υ.Γ. Το πόστ το αφιερώνω στο πρόσωπο που μου έδωσε την φωτογραφία. Μια φωτογραφία που πέρα του κωμικοτραγικού της υπόθεσης με συγκλόνισε όσο λίγες.
