31/12/09

O Namuh, άπειροι χαρακτήρες κατά προσέγγιση.

Ο Namuh ακουμπάει τον αυτοσχέδιο τσιγάρο του στο τασάκι και βγάζει τον σχοινοβελό αργά αργά από την κάνη του όπλου του. Είναι και αυτή μία από τις ασχολίες του εδώ και δέκα μέρες. Το όπλο του είναι ο μόνος σύντροφος.Έχει να βρεθεί με φίλους εδώ και καιρό. Του ‘ρχονται αναμνήσεις. Θυμάται την πρώτη φορά που καθάρισε όπλο όταν υπηρέτησε στον τακτικό στρατό της Σαιοναράπ. Υπήρχαν διαφορές και ομοιότητες μεταξύ των δυο καταστάσεων. Τότε ήταν αναγκασμένος ,ως ένα σημείο, από άλλους να το κάνει, τώρα το έκανε επειδή το διάλεξε αυτός. Τότε δεν ήθελε να κρατήσει όπλο, τώρα από μόνος έψαξε να το βρει. Πάντως και στις δυο περιπτώσεις έπρεπε να το καθαρίσει και σίγουρα και στις δυο περιπτώσεις το ένιωθε σαν ένα κομμάτι της ύπαρξης του, στην πρώτη έπρεπε να το καθαρίσει επειδή δεν ήθελε να τιμωρηθεί στην δεύτερη επειδή θα του ήταν χρήσιμο για να επιβιώσει. Θυμόταν ότι του μιλούσε όταν ένιωθε μοναξιά και ότι έπρεπε να είναι έτοιμος να αναφέρει τον χαραγμένο πάνω του αριθμό όταν του το ζητούσαν ανώτεροι.Ένα κομμάτι του εαυτού του είχε ταυτιστεί με αυτό. Υπήρχε και τώρα ταύτιση αλλά ταύτιση αναγκαιότητας όχι ταύτιση φόβου. Θυμόταν ότι δεν ήταν συστηματικός καπνιστής αλλά περιστασιακός. Παρόλα αυτά ο καπνός πάντα τον συνάρπαζε, του άρεσε να στρίβει τσιγάρα που και που. Παλιότερα κάπνιζε κάποιες φόρες όταν έβγαινε έξω με φίλους ,όταν όμως υπηρετούσε στον τακτικό στρατό επιθυμούσε να καπνίζει στην σκοπιά. Δυστυχώς δεν ήταν εύκολο να στρίβει καπνό, έπρεπε να προσέχει μήπως έρθει κάποιος κοντά του χωρίς να τον αντιληφθεί , οπότε κάπνιζε έτοιμα βιομηχανικά τσιγάρα. Ένα βράδυ τον είχε πιάσει ένας Λοχίας να καπνίζει και τον επέπληξε, τώρα δεν υπήρχε κανείς εκεί κοντά για να τον τιμωρήσει.

Όταν τέλειωσε τον καθαρισμό της κάνης έβαλε λίγο λάδι εξωτερικά και άρχιζε να το τρίβει καθώς κοιτούσε από την μισάνοιχτη κουρτίνα του παραθύρου του. Είχε δυο μέρες να δει κάποια κίνηση που θα την θεωρούσε επιθετική. Εδώ και είκοσι μέρες είχε ξεκινήσει εξέγερση στην Ηκάρθ και συμμετείχε με τον τρόπο του, εξάλλου δεν θα μπορούσε να κάνει αλλιώς. Είχε την εξέγερση μέσα του από μικρός. Θυμάται την πρώτη του μη συνειδητή εξέγερση σε ηλικία τεσσάρων ετών. Οι γονείς του δούλευαν και δεν μπορούσαν να τον προσέχουν τα πρωινά. Αποφάσισαν να τον στείλουν σε παιδικό σταθμό. Η μητέρα του κάθε μεσημέρι όταν τελείωνε από την δουλειά της πήγαινε και τον έπαιρνε. Όταν κάποια μέρα δεν μπόρεσε έστειλε τον παππού του. Όταν ρώτησαν τον Νamuh αν ήξερε εκείνο τον κύριο,απάντησε αρνητικά. Οι υπάλληλοι έδιωξαν τον παππού και αργότερα ήρθε η μητέρα του και τον παρέλαβε . Ήταν μια εξέγερση υπέρ του συνηθισμένου. Αν και τώρα πια δεν είναι τόσο σίγουρος αν όντως ήταν εξέγερση ή αν απλώς εκείνη την περιόδο ήταν ερωτευμένος με την μητέρα του. Πάντως κατέληγε σαν μια συμπεριφορά υπέρ μιας κατεστημένης κατάστασης και μάλλον μία από τις τελευταίες τέτοιου είδους. Ακολούθησε και δεύτερη εξέγερση όταν αντί να παρακολουθεί την υπάλληλο του νηπιαγωγείου να διδάσκει ασχολούνταν με δικές του υποθέσεις. Η υπάλληλος πήγε στην μητέρα του και της είπε ότι ο Namuh είχε κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα. Η μητέρα του δεν έδωσε σημασία ήξερε καλυτέρα το παιδί της. Η αλήθεια είναι ότι ο Namuh δεν έβρισκε ενδιαφέρον στην διδασκαλία. Όταν έγινε επτά όμως και πέρασε την πρώτη του μέρα στο κρατικό δημοτικό σχολείο όρθιος για τιμωρία, η μητέρα του προβληματίστηκε και έδωσε μεγαλύτερη προσοχή.

Ο Namuh άρχισε να ασχολείται περισσότερο και έγινε ένας από τους καλύτερους μαθητές της τάξης του. Σίγουρα πάντως ήταν ο καλύτερος στα μαθηματικά μέχρι τα δέκα του χρόνια. Μέτα έχασε και πάλι το ενδιαφέρον του. Πάντως δεν τα παράτησε και τελείως. Εκείνα τα χρόνια ήρθε και η τρίτη εξέγερση που είχε και επετειακό χαρακτήρα και συνεχίστηκε για χρόνια. Μία συγκεκριμένη μέρα κάθε χρόνο τα παιδιά άναβαν φωτιές και της πηδούσαν. Ο Namuh όπως και αλλά παιδιά σαν καύσιμο χρησιμοποιούσαν τα βιβλία της προηγούμενης σχολικής χρονιάς. Ήταν σίγουρα ένα υποσυνείδητο μίσος για τα περισσότερα μαθήματα του σχολείου. Αυτό το κατάλαβε μόλις τώρα γιατί θυμήθηκε ότι κρατούσε μόνο τα βιβλία από τα μαθήματα που τον ενδιέφεραν. Δεν ήταν οι μοναδικές εξεγέρσεις, υπήρχαν χιλιάδες άλλες που τις θυμάται αχνά και άλλες που δεν θυμάται καθόλου. Ήταν ικανός να τα κάνει πάνω του επειδή δεν ήθελε να διακόψει κάποιο παιχνίδι και αργοπορούσε μετά από διαλείμματα γιατί συνέχιζε να παίζει στην αυλή. Όταν έγινε έντεκα χρονών ενώ στο σπίτι ήταν σχετικά ήρεμος, στο δρόμο ήταν ήδη ένας μικρός διάβολος. Μαζί με τον αδερφικό του φίλο Él κάνανε πολλές επιθέσεις με άγουρους καρπούς από δέντρα σε κινούμενα οχήματα και σε άθλια πολυώροφα κτίρια με ανοικτά παράθυρα. Δεν ήταν επιθέσεις στα τυφλά, πάντα προσπαθούσαν να βρουν ανοιχτό παράθυρο για να πάρει ο παραλήπτης το μήνυμα τους. Ήταν ξεκάθαρο θέλανε να τους πούνε βγείτε από τις σιδερένιες μάζες σας και τα τσιμεντένια κουτιά σας και ζήστε την δράση των δρόμων. Είχανε μεγάλη ενεργητικότητα και την διοχετεύανε με αυτές τις συμβολικές πράξεις. Όταν κάποιος τους κυνηγούσε καταλάβαιναν ότι είχαν πετύχει αυτό που ζητούσαν. Ήταν μια νίκη κατά της παθητικότητας. Ο Namuh ήξερε καλά ότι η ζωή σχεδόν όλων των ανθρώπων εμπερίεχε πολλές μορφές εξεγέρσεων άλλες φόρες αντίθετες με την ροή του ενός ποταμού και άλλες φορές ορμητικές σαν την δύναμη ενός λυσσασμένου χείμαρρου. Σκέφτηκε ότι η πραγματική ζωή άρχιζε με την άρνηση του νεογνού να αποχωριστεί την ζεστασιά της μήτρας και να βγει στον κρύο εξωτερικό κόσμο, αντιτιθέμενο στην εξέλιξη της ύπαρξης του. Το κλάμα ενός βρέφους ήταν για αυτόν η πρώτη αντιδραστική φυσική εξέγερση. Ήταν ο πρώτος φόβος του ανθρώπου προς το νέο.

30/12/09



My case goes astray, the spirit that suchauffe
people hate, war of egos
Twenty-first century, cynicism and contempt
Failure to observe the Earth, madness full tripe
borders, barricades, riot batons and
screams and bloodshed, bombs bursting
politics of fear, science immoral
insurgency of a people, arms market
New World Order, fusion of terror
humans, animals, the predator
the system stinks death, assassin of life
killed more memory to kill the future
Floppies full head, meaning hide
3rd eye open because the brain we ment
the human being was lost, forgot his strength
forgot the moon, the sun and the atom
reversal of the poles to hatred goes
has lost the reason for dividing escuse
selfishness currency, miserable time
collective hatred against visceral rage
a glimmer in the heart, a tear in the eye
a prayer in the head, an old pain
racoeur grave, where forgiveness dies
where even the voice becomes afraid, we'll just
laws made for the people and kings bully
brotherhoods and business at the top of the pyrammide
its sponsors blood between tanks and uzis
innocent in a sky the color of plants
a silence of mourning, a stray bullet
a family in mourning, a child abbatu
militia of the state, paramilitaries
follies brain entire peoples a land
slums of poverty at the entrance of the palace
Freedom fly synonymous paperwork
bartered against humanity living an illusion
stress between the morning and evening anxieties
full of neuroses head severed nerves
characterize modern man often corrupt
and when the city sleeps, so often happens
silent death, a homeless in the cold
Prison cement behind the blinkers
the fight is so long, for a little light
tear the family and fathers are rare
the child will laugh more, to build walls
mothers took them, one in three in jail
all this **** is real, so it is still beating
it is the "malatripa" we eat tripe
a bottle of vodka, a few grams of weed
some do not return, the tightening is violent
subutex injected into a puddle of blood
children who are fighting a knife knife too
it is no longer the house that the kids come early
they learn the trick in a glass of anger
formatting of the street, formatting school
everyone is disk, when the worlds come together
it is the clash of cultures, see the hatred of shame
the gates are there in our heads warm
the hardest crack quickly, the law of reed
Pink is not anything here, the gloom remains
in hearts scarred a small fire that killed
do not cry my sister because you wear the world
Noble is your heart, believe in you and back
do not listen bastards who want to see you sad
even Earth-mother is sick, but Earth-mother resists
Man has built his world, apprentice creator
who has ridden, bloodthirsty predator
Babylon is great but is nothing in the background
a vulgar farce scent illusion
master of our minds, gullible and naive
packaging mass, where the nerves are alive
in walking and rage, the bastion of galley slaves
together we are the world and the system is nothing
aware my brother, stay close to your heart
you wary of the system, murderer and a liar
Get away from the hatred that we all jump in the arm,
human mankind, only love will save us
listen to the silence when your soul is at peace
the light is there, the light is returned
truth about ourselves, the result of the creation
do not forget your history, do not forget your mission
last generation that can change everything
life is with us have no fear of danger
then raise our voices, to forget
After star dust, what do you to shine?
all brothers and sisters, are reforming the chain
because we are divided in a chair
find joy, mutual amounts that
a glimmer enough to melt the darkness
s'essoufle this time, a smell of sulfur
the end is felt, the beast captivates the crowd
symbols reverse merge's funeral
the star that spins the wheel is close to our skies
earth dying, ill-being in the spotlight
madness, slander little heart at the right time
ignorance of happiness, the magic of life
shocked by the horror, formed a survival
the time, worse, a share of the consequences
good and evil, choose your camp today
the human being has lost too focused on equity
the stars get together to bring us back on the voice,
grid tied, but the light passes
I trust in life, in the strength of your dreams
all angels in the shoulder, now if you want
when the heart is one, the spirit is the gesture
the big day is preparing, do you not see the signs?
death does not exist, it's just the end of cycles
this is taking shape, the human decimating
indigo hope, we designate the Pleiades
lift your head and includes its force in your being
exceeds babylone, elucidates the mystery
nothing is drawn, that heaven bless
child quinto sol, includes the lines.


includes lines
child quinto sol
the sun is in you
is inside your light shine
to clarify the chaos of their world
we are not there by chance
we designate the Pleiades
lèves your head, includes the lines
listen to your heart
disobedience
because the truth is we
because the solution is within us
because life is in us
because life is in us