18/8/10
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ.
Μην νομίζεις ότι σε φοβάμαι
επειδή μερικοί στο άκουσμα σου τρέμουν.
Φοβούνται απλώς το άγνωστο και το τίποτα
φοβούνται μην τα χάσουν όλα
εγώ δεν έχω και πολλά να χάσω
και αν χάσω κάτι δεν με ενδιαφέρει
άλλωστε ξέρω ότι γυμνός ήρθα και γυμνός θα φύγω.
Και αν κάποιοι σε περιγράφουν
κρύο και μαυροφορεμένο
και έμενα μου αρέσουν
τα σκούρα μονόχρωμα ρούχα,
και είμαι ψυχρός στους τρόπους
δεν λέω εύκολα ούτε καλημέρα.
Ίσως να έχουμε το ίδιο στυλάκι βλέπεις.
Αλλά εγώ φοράω χειμωνιάτικα παπούτσια όλο το χρόνο
γιατί όλες οι εποχές γίνανε χειμώνας
και τα κορδόνια συνέχεια να λύνονται
και συνέχεια να σκύβω να τα δέσω
όχι ότι μ'αρέσει η διαδικασία
απλά δεν ασχολήθηκα πότε να τα κάνω να μην λύνονται
Θες από βαρεμάρα; Θες από τεμπελιά;
σίγουρα πάντως από αδιαφορία.
Ενώ εσύ σιγά μην είχες πότε τέτοιες έγνοιες
δεν νομίζω καν να φόρας παπούτσια
πάντως με τα κορδόνια των φυλακών και των κρατητηρίων
έχεις στενή σχέση
είναι φίλοι σου και σου φέρνουν πελατεία.
Η αλήθεια είναι ότι δεν θέλω να έρθεις τουλάχιστον τώρα
Όταν σε χρειαστώ θα έρθω εγώ.
Αν τυχόν όμως έρθεις απροειδοποίητα
έλα χωρίς πόνο στα χέρια,
και εγώ όταν πάω κάπου
συνήθως με άδεια χέρια πάω.
Όχι επειδή είμαι σφιχτός,
απλά ίσως βαριέμαι ίσως τεμπελιάζω
σίγουρα πάντως αδιαφορώ.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου